In het eerste nummer van het onvolprezen vodje De leugenaar, helemaal niet duur ook, staat een verhaal van mij. Het gaat over een slager. Over messen. Runderen.
Mijn nachtkastje
Mijn uitgever vroeg mij wat ik zelf lees. Dat heb ik toen opgeschreven. Dat was nog minder makkelijk dan ik dacht: er staat van alles niet in, maar het is toch een mooie lijst geworden.
Verluisterboekte Shortreads
Twee van mijn favoriete Shortreads_ zijn door Thinium prachtig verluisterboekt. Voorgelezen door Christel Schimmel. Beluister ze hier.
Mijn eerste ‘eigen’ roman gaat in april 2024 verschijnen
De schietpen is door het schedeldak: in 2023 gaat mijn debuutroman slash slagersepos verschijnen bij uitgeverij Hollands Diep. En zoals ik ooit bij Simon Carmiggelt las: ‘Het verhaal is af, het moet alleen nog opgeschreven worden.’
De wereld begint bij de voordeur
(Mijn verhaal “De wereld begint bij de voordeur” is te lezen op Papieren Helden. Lees hier alvast een fragment.)
“Kamminga Tours & Travels de wereld begint bij uw voordeur” staat met grote oranje letters op de zijkant van de bus. Het is een witte Setra 517 van 14,5 meter lang, bouwjaar 2015, 35 zitplaatsen in semi-vip-opstelling, toilet, pantry, espressomachine. FCG, ABA, ETF,…
Shortreads_
Sinds januari 2019 schrijf ik iedere drie weken een kort verhaal voor Shortreads_, een platform voor gratis korte verhalen rond de actualiteit, geschreven door veelbelovende auteurs. Je leest er iedere werkdag een nieuw kort verhaal dat op een of andere manier gebaseerd is op groot of klein nieuws.
Antilopen
‘Wat een heer,’ zegt ze wanneer ik de deur van de zitkamer voor haar openhou. Haar haar ruikt naar perzik. Ze glimlacht. ‘Ga zitten,’ zeg ik en ik wuif naar de bank. Ze neemt plaats op het puntje van de zitting, met haar rug naar de schuifpui die de hele achtermuur beslaat. ‘Wil je iets drinken?’ vraag ik. Ik zet…
Diesel
Zo werkt kapitalisme: je laat bij de benzinepomp een lege colafles met diesel vullen, en dan loop je door de drukkende avond naar de taxistandplaats achter het treinstation. Je loopt langs de lange rijen taxi’s, de zwarte taxi’s met gele daken, terwijl uit luidsprekers filmmuziek schalt. Overal klinken stemmen, claxons, schelle muziek. Je bent als de honden die met hun neus op de grond naar eten zoeken.
Eindpunt
‘Sterb! Sterb! Sterb!’ zeg ik in steenkolenduits. De mensen om me heen kijken op, verschrikt. Dit verwacht je niet tijdens de ochtendspits. De buschauffeur bekijkt me door zijn spiegel. Het is zo snel gegaan, niemand weet zeker wie het heeft gezegd. Nee, dat klopt niet. Iedereen weet dat ik het heb gezegd. Maar het is zo snel voorbij dat niemand zeker weet óf het is gezegd.
Wat we niet zien
(Dit verhaal is op 26 maart 2019 uitgezonden bij Nooit meer slapen; je kunt het hier terugluisteren.)
Ze neemt een trek van haar joint en zegt: ‘Er gebeurt zo veel. Overal. Op elk moment.’ Ze wijst op het donkere raam. ‘Op dit moment wordt er iemand doodgereden. Er wordt een bank overvallen. Er worden miljoenen mensen geboren en miljoenen mensen gepijpt.’ Ze wijst de andere kant op. ‘Daar ook. Nu. Precies op dit moment.’ Ze wijst naar beneden, door de hele aarde heen. ‘En daar wordt iemand vertrapt door een kangoeroe.’
