Ik ben bang dat vertalers op zoek zullen moeten naar een nieuwe plek in een wereld met AI. Maar welke dan? Hoe kunnen we ons onderscheiden? Wat maakt ons uniek? Wat kunnen wij dat AI niet kan en (misschien) nooit zal kunnen?
Op ilfu.com staat De blauwdruk, een reeks essays van schrijvers over het vernuftige mechaniek van De Roman. Ik heb er ook een geschreven, die gaat over stijl en als je lid bent van ilfu kun je hem hier lezen.